Waar komen tuinkabouters vandaan?

Typische kabouters zijn die kleine stenen tuinmensen die altijd rondhangen in de tuinen van mensen. Ze zijn meestal kleurrijk met witte baarden, gezwollen wangen, en dragen een domorenpet. Kabouters worden in verschillende vormen afgebeeld in de Tovenaar van Oz, Narnia, en Midden-aarde.

Geschiedenis

In werkelijkheid verschenen deze tuinmensen voor het eerst op het toneel in de jaren 1800, maar ze zagen er veel anders uit dan wat je vandaag ziet. Ze werden voor het eerst gemaakt in Duitsland en waren gemaakt van klei. In de jaren 1840 werden ze populair in de tuinen van Engeland. Ze werden steeds populairder en als gevolg daarvan werden ze in de jaren 1870 in Duitsland in massa geproduceerd en werden ze wereldwijd populair met de hulp van August Heissner en Philipp Griebel, die fabrikanten van deze kabouters waren.

Mythologische wezens

Volgens de mythologie leefden kabouters onder de grond en werden ze beschouwd als bewakers over schatten zoals goud. De naam “gnoom” is een Latijns woord dat “aardbewoner” betekent. Kabouters worden in Ierland kabouters genoemd, in Engeland kabouters, en in andere landen verschillende andere namen. Soms zouden ze ondeugend zijn en “maan” mensen naast andere dergelijke capriolen. In tegenstelling tot hoe ze er vandaag uitzien, waren het kleine, lelijke wezens.

Menselijke Kabouters

In de 18e eeuw was het de gewoonte van de rijken in Engeland om hun rijkdom te tonen door menselijke kabouters in hun tuinen te hebben. Ze huurden mensen in die tuin- of sierkluizenaars werden genoemd en die hun gasten vermaakten. Franciscus van Paola was de eerste van deze “menselijke” kabouters die in de 15e eeuw in grotten in Zuid-Italië had geleefd. Deze Engelse elites bouwden een kleine hut of grot aan het einde van hun tuin om in te wonen en bepaalde voorwerpen in de buurt te hebben, zoals een Bijbel of een klassiek boek, een zandloper, en/of andere dergelijke voorwerpen.

De kluizenaars moesten zich aan strikte regels houden toen ze werden aangenomen. Zij moesten de juiste kledij dragen zoals een druïde-achtig kostuum, mochten zich niet wassen, hun haar of baard niet knippen, of het tuingebied verlaten zolang zij bij hen in opdracht waren. Sommigen mochten met niemand spreken zoals gasten of bedienden en waren als een standbeeld. Anderen wilden juist wel dat zij spraken als een manier om hun gasten te vermaken. Vanwege deze strenge regels, liepen velen van hen weg. Later werden veel van deze menselijke kluizenaars vervangen door robotachtige, totdat uiteindelijk tuinkabouters populair werden, meer zoals we ze vandaag de dag zien.

Uitgelicht: www.tuinkaboutershop.nl 

Kabouter-vangst

Er ontstond een praktijk die begon als onschuldige streken door familie of vrienden die de kabouters “ontvoerden”. De kabouter-ontvoerders namen foto’s op verschillende plaatsen met de kabouter terwijl ze op reis waren en brachten de kabouter dan later “ongedeerd” terug naar de eigenaar samen met een fotoalbum van alle foto’s die ze genomen hadden. Later ging dit “spel” naar een ander niveau.

De “kabouter-nappers” namen niet alleen de kabouter mee maar lieten er ook een losgeldbrief voor in de plaats achter en het waren niet langer alleen familie en vrienden maar ook vreemden die dit deden. Toen begonnen er groepen op te duiken genaamd “Kabouter Bevrijdings Groepen” die het nodig vonden om de kabouters uit hun “tuinen” te bevrijden, en ze dus meenamen; maar in plaats van ze terug te brengen naar hun eigenaars, lieten ze ze achter in bossen of parken omdat dat hun meer natuurlijke habitat zou zijn.

Moderne tuinkabouters

De redenering achter tuinkabouters is dat ze zouden helpen om de tuin ‘s nachts te beschermen, wanneer de kabouters tot leven zouden komen. Volgens de legende hielden ze van de duisternis omdat ze zo lang onder de grond hadden geleefd, en toen ze aan het licht werden blootgesteld, veranderden ze in steen. Anderen geloven ook dat ze geluk en voorspoed brengen, niet alleen voor hun tuinen maar ook voor hun vee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *